

Askin karanlik yuzu...Aşkın karanlık yüzü... Nefret! Her büyük değişim gibi insanın hayatındaki, buda bir anda olur. Bir kalp atımı, bir göz kaçırma süresinde döner aşk nefrete; hala aşk vardır delicesine ama artık etrafındaki nefret alevlerinden dışarı çıkamaz. Sevgi manasını yitirir o kinin içinde... Aşk çırpınır karanlığın içinde ışık vermeye çalışan bir mum gibi ama nafile kükremiş bir yanardağın önünde dAskin karanlik yuzu...


...Sonsuzluktun sen benim için sen beni istemeyene kadar, hiçlik benim artık ölüm beni alıncaya kadar...
Karanlıkla ışık arasındaki o ince çizgide yürüyorum. Neden buradayım, niye yürüyorum, niye bir tarafa ait değilim??? Bilmiyorum Bir an, kısa bir an, belki de çok uzun bir an, bilmiyorum, kendimi mutlu hissettim belki bu sefer her şey güzel olacak; ama olmadı. Bilmiyorum daha ne kadar böyle devam edebilirim. Ben art


Aci...Aşk aşk demişiz ben birazda aşk acısından konuşmak istiyorum bu gece...Aci...
Aşk acısı öyle bir acıdır ki ne ağrı kesici fayda eder ne alkol; kalp öyle bir ağırlaşır ki yavaş yavaş atmayacak duracak sanırsınız ama tam tersine öyle bir atar ki sanki patlayacak. Herhangi bir şeyle uğraşmak yalandır aşk acısı nüksettiyse tüm ağırlığıyla vücudunuza ne uyku kar eder nede çalışmak. Sürünmek dedikleri bu olsa gerek


KaosKaos içindeki düzeni görmeden kaosun içinde savrulmak insanı çok yıpratıyor. Ruhun parçalara ayrılıp birleşmesi demek kaosun içinde sürüklenmek ve genelde de doğru yerlerini bulamıyor o parçalar ve arada bazıları kayboluyor tabii ki. Eğer kaosun içindeki düzeni görecek yetenekte olsaydı birisi kaosun içinde tek parça kalabilirdi o zaman birine ihtiyaç duymazdı onu tamamlaması için; ama insan denen varlık anca diğer yarısını bulduğunda kaosun içinde savrulmKaos
Yazılar güzel olmuş bu arada
--
I couldn't capture my mind in a small box named BRAIN
How are you?
--
--
I am lifejunkie!
Previous Page12345...Next Page